![](/_assets/f/285119/760x505/337fc72ad4/interview-ester-meerman.png/m/736x414)
‘Op de training leerde ik dat je als groep elkaar in de gaten houdt, maar niet bij elkaar blijft staan'
Aldus Ester Meerman, freelance journaliste voor de Belgische krant De Standaard. 'Zo kom je ook niet met dezelfde beelden terug. Dat vond ik zinvol.’
Eerder werkte Meerman voor onder andere BBC, CNN, BNR Nieuwsradio, NRC en Het Parool. Ze vertelt waarom ze de PersVeilig-training volgde en wat ze daarvan vond.
‘Ik werkte als freelancer in Egypte tijdens de Arabische Lente. Ik heb daar veel demonstraties meegemaakt, met waterkanonnen en traangas. Ik ben ook beschoten en moest altijd uitkijken dat ik niet werd opgepakt. Als freelancer heb ik dat altijd zonder enige sturing gedaan.
Met de vraag of er dingen zijn die ik toen fout heb gedaan, ben ik naar de PersVeilig training voor journalisten gegaan. Ook omdat ik nu voor De Standaard veel in Brussel ben, zeg maar de demonstratie hoofdstad van België. Ik merk dat er onder mijn collega’s steeds minder animo is om verslag te doen van deze demonstraties. Bij NRC, waar ik werkte, was dat ook al zo. Je weet dat je niet zomaar op een paar mensen kunt afstappen om vragen te stellen, daar kan veel gezeik uit komen en dat is vervelend.’
Bodycam
‘Op de training ben ik erachter gekomen dat ik niet heel veel fout heb gedaan, maar ook dat er beveiligingspullen zijn zoals een steekwerend vest en een helm in de vorm van een baseballpet. Die zou ik gemakkelijk mee kunnen nemen naar bijvoorbeeld een coronademonstratie. Een cameraman die ook op de training was, vertelde dat hij altijd een bodycam om heeft. Als je weet dat het gevaarlijk kan worden, is dat helemaal niet zo’n gek idee. Op bepaalde momenten zet hij deze aan en kan hij zelfs livestreamen zodat ie bewijs heeft. Zulke dingen waren er tien jaar geleden nog niet.’
Groep
‘In Egypte wilde ik nooit samen met andere journalisten rondlopen. Ik ervaarde dat als een last, mensen lopen in de weg en weten niet wat ze moeten doen. Ook kwamen we met dezelfde foto’s terug. Op de training leerde ik dat je als groep elkaar in de gaten houdt, tekens afspreekt, maar niet bij elkaar blijft staan. Zo kom je ook niet met dezelfde beelden terug. Dat vond ik wel zinvol.’
Politie
‘Wat ik ook heb geleerd en heel erg ingaat tegen wat ik gewend ben uit Egypte, is dat je je voorstelt aan de politie. Zij kunnen je dan, als je een meewerkende agent treft, een beetje in de gaten houden. In Egypte moet je dat juist niet doen, ik had er niet bij stil gestaan dat het in Nederland juist wel handig is.’
Netwerk
‘Ook is mij duidelijk geworden dat het belangrijk is dat ik een netwerk heb om op terug te vallen, mensen die weten waar ik mee bezig ben. Ik heb nagedacht bij wie ik terecht kan als ik iets naars mee zou maken. Ik denk dat ik collega’s van eerdere klussen en van de NRC om raad zou vragen. Mijn vrienden zijn heel begripvol, maar zeggen me ook gewoon niet te gaan. Aan mensen die niet in de journalistiek zitten, krijg je niet zo goed uitgelegd dat het wel je werk is en dat je het met een reden doet. Ik wíl daar zijn.’
Praktische tips
‘Wat ik fijn vond aan de training was dat er mensen bij zaten met hele praktische tips uit eigen ervaring. Dat was ook in het rollenspel heel prettig. Mensen die het letterlijk hadden meegemaakt, dat maakte het minder abstract. Dat vond ik echt een meerwaarde.
Het was jammer dat er weinig tijd was voor online veiligheid. Daar hadden we zo drie uur mee kunnen vullen. Goed dat daar een aparte training voor is.’
Een aanrader
‘Als jouw stukken boze reacties van lezers kunnen uitlokken, zou ik deze training al waardevol vinden. Ik zou het sowieso aanraden aan mensen die buiten komen en naar demonstraties gaan, want je leert gewoon wat je wel en wat je niet moet doen.’
Foto: Marcel Kentin